Şikayet, fakat kime?
Aralık 31, 2005
Pazar günü öğleden sonra, bir arkadaşımla beraber, Ayvansaray bölgesindeki camileri ve sahabe kabirlerini geziyoruz. Camiler dökülüyor, fakat surlar restore ediliyor; bunu görüyoruz.
Arkadaşım, İslam mahallesinin ortasındaki bakımlı kiliseyi göstererek, “bunun ne işi var burada” diye soruyor. “Onu bırak da, asıl şuraya bak, bunların ne işi var burada” diyorum.
Manzara şu: Sahabe mezarının beş on metre ilerisinde, gençler, üstelik mahallenin gençleri, ikindi vaktinde bira içiyorlar. Sokakta, mahallenin ortasında, üstelik ayakta.
Yoldan kadınlar, genç kızlar geçiyor…
Eskiden “mahallenin büyükleri” olurdu, böyle rezilliklere müdahale ederlerdi. Şimdi, ne büyük kaldı, ne de büyükleri dinleyen.
Gezdiğimiz yerlerde; camilerin çevreleri, mezarlıklar, parklar, surlar, velhasıl her yer boş içki şişeleriyle, cam kırıklarıyla dolu. Bölgeyi, adeta açık hava meyhanesine çevirmişler.
Şikayet… Ama kime?
İnsanları, parti merkezlerinde içki içmeye davet edenlere mi?
Pazartesi günü, İstiklal Caddesi’nde yürürken, biri Uzakdoğulu iki kadın, kalabalığa ücretsiz İncil dağıtıyordu. Bir tane de bana uzattılar. Uzakdoğulu olan uzattı. Yüzünde, mandalla tutturulmuş bir gülümseme vardı.
Kaşlarımı çattım ve yüksek sesle “git başımdan” dedim. Fakat bu iki kelime, gülüşünden bir şey eksiltmedi. Ya anlamadı, ya da gülüşünü otomatik pilota bağlamış.
Tuhaf olanı şuydu: Açık bir şekilde misyonerlik faaliyeti yapan bu iki kadının birbuçuk iki metre ötesinde, duvarın dibine dizilmiş 15-20 kadar çevik kuvvet polisi vardı. Oda Kule’nin orada. Yani, her şey, devletin ve güvenlik güçlerinin gözü önünde oluyordu.
Polislere, “böyle bir şeye nasıl müsaade ediyorsunuz” diye çıkışmayı düşündüm. Fakat Türkiye’de sapla saman birbirine iyice karıştığı için, bu fikrimden vazgeçtim. Belli ki, ellerinde yetki olsa, böyle bir şeye müsaade etmeyecekler.
Şikayet… Ama kime?
Hıristiyan dünyasını memnun etme yarışına girenlere mi?
İbrahım Tenekeci
Gebt den Juden Schleswig-Holstein!
Aralık 10, 2005
Von Henryk M. Broder
Der Vorschlag des iranischen Staatspräsidenten Mahmud Ahmadinedschad, Israel nach Deutschland zu verlegen, ist nicht so absurd, wie er klingt. Betrachtet man die Idee vorurteilsfrei, zeigt sich dahinter eine historische Bodenreform zum Nutzen aller beteiligten Parteien.
Jetzt fallen sie wieder über den iranischen Staatspräsidenten her, weil er vorgeschlagen hat, Israel aus dem Nahen Osten nach Deutschland bzw. Österreich zu verlegen. Sogar diejenigen, die über Mahmud Ahmadinedschads Forderung, “Israel von der Landkarte auszuradieren”, nicht allzu empört waren, reagieren aufgeregt, denn nun sehen sie das Problem auf sich zukommen. Mag eine “world without zionism” noch vorstellbar sein, ein Europa mit einem Judenstaat mittendrin ist eine Horrorvorstellung, die niemand zu Ende denken möchte.
Staatspräsident Ahmadinedschad: “Wo er Recht hat, hat er Recht”
Großbildansicht
REUTERS
Staatspräsident Ahmadinedschad: “Wo er Recht hat, hat er Recht”
Bundeskanzlerin Angela Merkel nannte Ahmadinedschads Vorschläge “vollkommen inakzeptabel”. Für ihr vorschnelles Urteil hat es keine Rolle gespielt, dass der iranische Staatschef immerhin von seiner ursprünglichen Forderung, Israel zu vernichten, abgerückt ist und stattdessen eine “Verlegung” des “zionistischen Gebildes” möchte. Vom humanitären Standpunkt ist das ein Fortschritt: Die Israelis sollen nicht mehr ins Meer gejagt, sondern nur noch auf eine Reise übers Meer geschickt werden. Man könnte es auch so sagen: Europa soll das Problem, das es kreiert und exportiert hat, zurückbekommen. Doch der Empfänger verweigert die Annahme der Sendung, noch ehe sie abgeschickt wurde.
Freilich: Wo Ahmadinedschad Recht hat, da hat er Recht. Es nutzt nichts, ihn als “außenpolitisch unerfahren” zu bezeichnen, wie es der Direktor des Orient Instituts, Udo Steinbach, vor kurzem getan hat.
Der Nahost-Konflikt ist nicht nur ein Kollateralschaden des Holocaust, er ist ein Produkt des europäischen Antisemitismus. Ohne die Pogrome in Polen und Russland, ohne die Dreyfus-Affäre in Frankreich (die Herzl erst zu einem Zionisten gemacht hat), ohne den deutschen Versuch der “Endlösung” der Judenfrage würden die Juden immer noch von einem eigenen Staat träumen, statt ihn verteidigen zu müssen.
Palästinenser zahlen Zeche für Sünden der Europäer
Ahmadinedschads Überlegung mag zu kurz greifen, aber im Prinzip ist sie richtig. Die Palästinenser zahlen die Zeche für die Sünden der Europäer. Und wenn es so etwas wie eine historische Gerechtigkeit in dieser Welt geben würde, wäre der jüdische Staat in Schleswig-Holstein oder in Bayern errichtet worden, nicht in Palästina.
Ich habe diesen Satz schon mehrfach geschrieben, zuletzt an dieser Stelle, und bin nun ebenso froh wie überrascht, dass Ahmadinedschad meine Überlegung aufgegriffen hat - wenn auch ohne Quellenangabe.
Historisch ist diese Idee nicht so absurd, wie sie nun dargestellt werden. In der zionistischen Bewegung war es lange nicht klar, wo der “Judenstaat” errichtet werden sollte. Herzl sprach von einem “Stück Erdoberfläche”, das die Juden in eigener Regie verwalten sollten. Es gab Überlegungen, eine “Kolonie” in Uganda oder Argentinien zu gründen. Dass die Wahl schließlich auf Palästina fiel, hatte sowohl historisch-emotionale als auch praktische Gründe. Wilhelm II., der sich als Schutzherr der Heiligen Stätten in Jerusalem verstand, wollte gerne ein deutsches “Protektorat” in Palästina haben und war deswegen für Herzls Ideen empfänglich. Wäre der Erste Weltkrieg nicht dazwischen gekommen, hätte aus dem Projekt etwas werden können.
So aber wurde Israel erst nach dem Zweiten Weltkrieg gegründet, unter ganz anderen, extrem dramatischen Umständen. Es ging nicht nur darum, den Juden “eine Heimstatt” zu geben, sondern auch über eine halbe Million “displaced persons”, Überlebende des Holocaust, aus Europa loszuwerden. Und so wurde das alte jüdische Gebet “Nächstes Jahr in Jerusalem” plötzlich Wirklichkeit.
Aber wie das so mit Wünschen und Träumen ist, die wahr werden: Kaum hatten die Europäer ihr Problem gelöst, wurde ein neues geschaffen. Es ist in der Tat schwierig, den Palästinensern klarzumachen, warum sie ihr Land mit den Juden teilen sollen, die von den Europäern schlecht behandelt worden sind. Die Palästinenser sind weder für die Pogrome von Kishinew bis Kielce, noch für die Konzentrationslager-Politik der Nazis verantwortlich.
Rückkehr zum Verursacherprinzip
Was Ahmadinedschad jetzt verlangt, ist die Rückkehr zum Verursacherprinzip. Für die Lösung eines Problems sind diejenigen zuständig, die es in die Welt gesetzt haben.
Und das sind die Europäer. Man könnte ihm allenfalls entgegen halten, dass er sich in der Geschichte nicht gut genug auskennt, weil er sie auf den deutschen Beitrag reduziert, statt auch die Russen, die Polen und die Franzosen in die Pflicht zu nehmen.
Aber diese Verknappung ändert nichts daran, dass Ahmadinedschad im Prinzip richtig liegt. Und statt sich über seinen Vorschlag zu empören, wäre es besser, die Vorteile zu erkennen, die er allen beteiligten Parteien bietet. Die Israelis wären endlich ihr größtes Problem los: die Sicherheit. Denn dafür wäre jetzt Deutschland zuständig. Und angesichts der traditionell guten deutsch-arabischen Beziehungen würde es kein arabisches Land wagen, Deutschland anzugreifen.
Der zweite große Vorteil wäre: Statt viel Geld für Reisen nach Europa auszugeben, wären die Israelis schon da, wo sie sich wohl fühlen, wo man so wunderbar einkaufen und auch am Samstag Bus und Zug fahren kann. Für die deutsche Seite wäre der Zugewinn noch größer. Endlich wäre der “jüdische Beitrag zur deutschen Kultur” wieder da, den man seit 1939 so schmerzlich vermisst. Kein Schmachten mehr nach frischen Bagels, echtem Klezmer und koscherem Fingerfood, nach jüdischen Erfindern und Nobelpreisträgern. Sie würden alle in die deutsche Statistik fallen.
Manche Stellen im Allgäu haben Ähnlichkeit mit Landschaft in Samaria
Bleibt nur die Frage, wo man den jüdischen Staat auf deutschem Boden errichten soll. Schleswig-Holstein und Mecklenburg-Vorpommern sind dünn besiedelt, in der ehemaligen DDR stehen Millionen von Wohnungen leer. Man kann aber nicht davon ausgehen, dass die Juden sich noch einmal nah am Wasser niederlassen möchten. Auch in den Bergen ist es schön, und manche Stellen im Allgäu haben große Ähnlichkeit mit der Landschaft in Samaria.
Betrachtet man den Vorschlag des iranischen Staatspräsidenten ohne vorgefasste Meinung, prüft man alle Vor- und Nachteile ohne Zorn und Eifer, dann muss man zugeben, dass die Idee mehr als nur unkonventionell ist. Sie ist verlockend. Bislang galt in der deutschen Nahostdiskussion der Satz “Der Boden der deutschen Geschichte reicht bis nach Palästina”. Jetzt wäre die Gelegenheit da, eine historische Bodenreform durchzuführen, im eigenen Haus aufzuräumen.
Aber dazu wird es wohl nicht kommen. Wie alle neuen Ideen wird auch diese zerredet und schlechtgeschrieben werden. Und in Aachen, wer weiß es, denkt man vielleicht schon darüber nach, den nächsten Orden wider den tierischen Ernst dem iranischen Staatspräsidenten zu verleihen.
quelle:spiegel.de
Rum’a toprak peşkeşi
Aralık 5, 2005
KKTC Cumhurbaşkanı Mehmet Ali Talat, AİHM’de “İç hukuk yolu” olarak kabul edilip, edilmeyeceği bile belli olmayan, Rumlara mal iadesini içeren bir yasa tasarısı hazırladıklarını açıkladı. Tasarı, çözüm olmadan Kıbrıs’ı Rumlara peşkeş çekmek” olarak nitelendiriliyor.
“Yerli Ürün”e bak!
KKTC Cumhurbaşkanı Mehmet Ali Talat, Kıbrıslı Rumların 1974 sonrasında Kıbrıs’ta bıraktığı taşınmaz ve taşınır malların iadesini, takasını ve tazminini öngören yasa tasarısı hazırlandığını açıkladı. Tasarının, “yerli ürün” olduğunu ve Kıbrıslı Türkler açısından kötü gidişi durduracağını iddia eden Talat; Denktaş’ın tasarı hakkındaki eleştirilerini ise “Bu konuda söz söyleyenlerin, tarihin derinliklerinden konuşup, hava bulandırmaya hakları yoktur” şeklinde ağır bir dille cevapladı.
Çözüm olmadan, Rumlara ihsan!
Yasayı, geçici bir çözüm getirme gayreti olarak lanse etmeye çalışan Mehmet Ali Talat şöyle konuştu: “Çok rahat diyebilirdim ki, “bu olunca herşey çözülecek”. Yok böyle bir şey. Yasa uyarınca, başvuruda bulunan kişinin mallarının durumu, komisyon tarafından incelenecektir. Şu anda bu yasanın yeterli iç hukuk sayılıp sayılmayacağını da bilemiyorum.” Talat’ın önerisi, “Çözüm olmadan, malların Rumlara verilmesi” anlamına geliyor ve büyük tepki çekiyor.
LEFKOŞA
KKTC Cumhurbaşkanı Mehmet Ali Talat, Kıbrıslı Rumların 1974 sonrasında Kuzey Kıbrıs’ta bıraktığı taşınmaz ve taşınır mallarının iadesini, takasını ve tazminini öngören yasa tasarısının, “kabul edilebilir bir iç hukuk yolu” oluşturulması amacıyla hazırlandığını söyledi. Talat, bu yasanın, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nde (AİHM) iç hukuk yolu kabul edilmesinin, Kıbrıs sorununun Kıbrıslı Türkler açısından kötü gidişini durduracak ciddi bir olay olacağını vurguladı. Tasarının tamamen “yerli ürün” olduğunu, ancak Türkiye ve Strasburg’daki hukukçulardan görüşler alındığını kaydeden Cumhurbaşkanı Talat, tasarıyı eleştirenlerin öneri yapamadığını, sorunun da bundan kaynaklandığını belirtti. Talat, meclisteki siyasi partileri tasarı konusunda bilgilendirdiğini ifade ederek, herkesin daha sorumlulukla davranarak, Kıbrıs Türk halkına zarar verecek davranışlardan kaçınmasını istedi. Cumhurbaşkanı Talat, Mal Tazmin Yasası’ndaki şu anda tartışılan değişikliğe neden gerek duyulduğu ve hazırlanan “Anayasa’nın 159’uncu Maddesinin 1’inci Fıkrasının (b) ve (c) Bentleri Kapsamına Giren Taşınmaz Malların ve 13 Şubat 1975 Tarihinden Önce Kıbrıs’ın Kuzeyinden Göç Etmek Zorunda Kalanlara Ait Taşınır Malların İadesi, Takası ve Tazmini Yasa Tasarısı” konusunda Türk Ajansı Kıbrıs (TAK) muhabirinin sorularını cevapladı. AİHM’nin, Titina Loizidu kararında ve Xenidis Arestis davasının kabul edilebilirliğiyle ilgili kararında birkaç noktanın altını çizdiğini belirten Cumhurbaşkanı Talat, bunları şöyle sıraladı: “1. Hiçbir şekilde mal iadesi öngörmeyen bir yasa, iç hukuk yolu olamaz. 2. Bir yasanın iç hukuk yolu olarak kabul edilebilmesi için konut hakkının ihlaliyle ilgili, taşınır malların tazminiyle ilgili hususları da içermesi ve bu komisyonun inanılır, güvenilir, tarafsız faaliyet yapabilmesi için gerekli önlemleri de içermesi gerekir.”
Rum’a toprak peşkeşi
Cumhurbaşkanı Talat, AİHM’nin bunlarla, zamanında iç hukuk yolu olsun diye hazırlanan Mal Tazmin Yasası’nın nasıl iç hukuk yolu olabileceğini aslında tarif ettiğini belirterek, şöyle konuştu: “Biz de, madem ki AİHM’nin sonuçta Türkiye’yi Kıbrıs’la ilgili mahkum eden ve dolayısıyla da tamamen bizim alanımızda hareket eden kararları bizi rahatsız ediyor ve üstelik Kıbrıs sorununun çözümünü de gelecekte zorlaştırıyor, hatta imkansızlaştırma noktasına bile gidebilir, bütün bunlardan kurtulabilmenin yolunun, ciddi bir iç hukuk yolu oluşturmak olduğunu düşünerek, bu yasayı hazırladık.” Cumhurbaşkanı Mehmet Ali Talat, bu yasaya en ciddi eleştirinin, “çözüm olmadan mallar veriliyor, topraksız veriliyor” şeklinde geldiğini ifade ederek, “Bu iddialarda bulunanlar öneri yapamıyor, sorun da oradadır” dedi. Makul öneriler yapılmaması durumunda söylenenlerin çok fazla önemi olmayacağını kaydeden Talat, kendileri açısından makul, AİHM tarafından kabul edilebilir görüşler ortaya konulursa, bunları tartışmanın “boyunlarının borcu” olduğunu söyledi. Cumhurbaşkanı Talat, mal iadesinin çözüm sonrasına bırakılması gerektiğini belirterek, Kıbrıslı Türklerin de Güney’de mal bıraktığının ve Rumların da benzer uygulamalar yaptığının anlatılması çağrısının sahiplerinin, bunları anlatmayı çok denediğini ve bugünkü noktaya gelindiğini ifade ederek, konuşmasını şöyle sürdürdü: “Ya anlatamadılar, ya da bu iddialar anlatılamazdı. Bu konuda tartışmak istemiyorum; ancak bu konuda söz söyleyenlerin de geçmişlerine bakmaları gerekir. Bu topluma, ülkeye verdikleri zararın artık sona ermesi lazım… Bizi, bugün böyle bir yasayı tartışır noktaya getiren anlayış, Kıbrıs Türk halkı tarafından tarihe havale edildi. Tarihin derinliklerinden konuşmaya devam edip, hava bulandırmaya hakları yoktur.”
“Tasarı tamamen yerli ürün”
Yapılmaya çalışılanın tamamen kabul edilebilir bir iç hukuk yolu oluşturmak olduğunu vurgulayan Cumhurbaşkanı Talat, bunun uluslararası hukuk ve AİHM tarafından kabul edilebilir olması gerektiğine işaret etti. Cumhurbaşkanı Mehmet Ali Talat, tasarının hazırlanması süreciyle ilgili soru üzerine, tasarının tamamen Kıbrıs’ta hazırlandığını, tamamen “yerli ürün” olduğunu belirtti. Talat, çok geniş çalışma ve sonradan görüş almayla olgunlaştırılan tasarı konusunda Strasburg’la çeşitli düzeylerde görüşmeler yapıldığını, hukukçuların oraya gittiğini, Türkiye’nin Strasburg nezdindeki temsilciliğinin ve Türkiye Cumhuriyeti Dışişleri Bakanlığı’nın hukukçularının tasarıya katkıda bulunduğunu; uluslararası yabancı hukukçulardan da görüşler alındığını anlattı. Konunun sağduyuyla tartışılmasını isteyen Talat, “Canımızın istediği gibi değil, uluslararası hukukun kabul edebileceği gibi, ama bizim de ihtiyaçlarımıza cevap verecek şekilde yasayı düzenleyeceğiz” diye konuştu.
“Geçici bir düzenleme”
Cumhurbaşkanı Mehmet Ali Talat, vatandaşların bu yasadan nasıl etkileneceği konusundaki soruyu cevaplarken, yasanın mülkiyet sorununu çözmek amacıyla hazırlanmadığını, çözümsüzlük koşullarında mülkiyetle ilgili iddialara çare üretmek üzere tasarlanmış geçici düzenleme olduğunu vurguladı. Talat, yasanın, mülkiyet sorununun kesin çözümünün ancak Kıbrıs sorununun çözümüyle olacağı gerçeğini değiştirmediğinin bilinmesini isteyerek, yasanın hem Rum mal sahiplerinin, hem şu anda bu malı kullananın, hem de inkişaf ettirenin haklarını bütünleştiren ve Kıbrıs sorununun çözümünün kurallarını da buna katan anlayışla hazırlandığını anlattı. Komisyon’un başvurularla ilgili nasıl davranacağının yasanın incelenmesiyle aşağı yukarı görülebileceğini belirten Cumhurbaşkanı Talat, yasanın uygulanmasıyla ilgili başka sıkıntılar da bulunduğunu, önce “Rumlar gerçekten başvuracak mı?” sorusuna cevap verilmesi gerektiğini söyledi. Cumhurbaşkanı Talat, totaliter bir rejim olarak Rum Yönetimi’nin buna izin verip vermeyeceğinin ve AİHM’nin bu yasayı yeterli iç hukuk yolu kabul edip etmeyeceğinin de bilinmediğini vurgulayarak AİHM’nin tutumuyla ilgili önceden bilgi edinmenin mümkün olmadığını, hukuk mutlak olmadığı için şu anda bu yasanın yeterli iç hukuk sayılıp sayılamayacağını bilemediklerini anlattı. Halka hiçbir konuda yalan söylemediğini, bu konuda söyleyemeyeceğini kaydeden Talat, “Yani çok rahat diyebilirdim ki ‘merak etmeyin, bu olunca her şey çözülecek, artık böyle davalar açılamayacak.’ Yok böyle bir şey… Üstelik bu Komisyon’un kararlarına bizim Yüksek İdare Mahkememizde itiraz edilebilir. Çünkü bu Komisyon bir anlamda bir yürütme işi yapıyor. Değerlendirip karar veriyor ve yapıyor. Yani bir kamu idaresidir. Yüksek İdare Mahkemesi’nin sonucunu da beğenmezlerse, herkesin AİHM’ye gitme hakkı vardır” dedi. Yasa uyarınca, başvuruda bulunan kişinin mallarının durumunun Komisyon tarafından inceleneceğini dile getiren Cumhurbaşkanı Talat, “Hemen iade edilebilecek durumda ne kadar mal var?” sorusuna karşılık, Komisyon karar vermeden bunu söylemenin mümkün olmadığını belirtti. “Bir Rum’un malı için başvuruda bulunamayacağı bir durum da yok. Yani her Rum, malı için başvuruda bulunabilir. İade de dahil her şeyi isteyebilir. Tabi ki komisyon bunu değerlendirir” diyen Talat, mal takaslarının Kıbrıslı Türklerin Güney’de bıraktığı ve devlete feragatname verdiği mallarla yapılacağını, bunun Annan Planı’nda da yer aldığını belirtti. 1. Cumhurbaşkanı Rauf Denktaş’ın bu tasarıyla ilgili eleştirilerinin hatırlatılması üzerine de Cumhurbaşkanı Talat, “Kendisini televizyonda gördüm. Hiç değişmemiş. Hala 1960’larda, hatta gerisine gidiyor. Çağı, bugünü konuşmuyor Sayın Denktaş. Kendi dönemini konuşuyor; ama kendi dönemi geçti. Dolayısıyla söylediklerine vereceğim bir cevap yok. Bugünü konuşsaydı konuşurduk” dedi.(iha)
CIA’nın ‘işkence uçakları’
Aralık 5, 2005
Amerikan istihbarat servisi CIA’nın, ‘terörist’ diye yakaladığı kimseleri gizli sorgu ve işkence merkezlerine naklederken İngiltere ve Almanya’daki askeri havaalanlarını rahatça kullandığı belirtilirdi.
Amerikan istihbarat servisi CIA’nin, ‘terörist’ diye yakaladığı kimseleri gizli sorgu ve işkence merkezlerine naklederken İngiltere’deki askeri havaalanlarını rahatça kullandığı öne sürüldü.
İngiliz Mail on Sunday gazetesi, fotoğraflarını da yayınladığı üç Amerikan uçağının, 20 Haziran 2004, 13 Kasım 2004 ve 16 Eylül 2005 tarihlerinde Edinburgh, Prestwick ve Glasgow havaalanlarına indiğini yazdı.
”Araştırmamız, CIA’nın kiraladığı uçakların, yetkililerin hiçbir kontrolü olmaksızın İngiltere’ye indiğini ve buradan havalandığını gösteriyor” diye yazan gazete, bu uçaklardan birinin Kabil havaalanında da görüntülendiğini kaydetti.
Gazete, Londra’nın kuzeybatısındaki Northolt üssünün uçuş kayıtlarının da ”hükümetin CIA’nin gizli operasyonlarına en üst seviyede katıldığını düşündürdüğünü” yazdı.
Gazete, CIA uçaklarının İngiliz havaalanlarını en az 210 kez kullandığını, Prestwick ve Glasgow’un en çok tercih edilen yerler olduğunu kaydetti.
CIA, 2001 yılından bu yana, ”teröre bulaştı” diye yakaladığı kimseleri çeşitli ülkelerde kurduğu gizli işkence merkezlerinde sorgulamakla suçlanıyor. Avrupa, ABD’den bu konuda açıklama bekliyor.
“İngiliz yetkililer de suç ortağı”
Northolt’daki İngiliz Kraliyet Hava Kuvvetleri’nden, CIA uçaklarının İngiltere’ye iniş ve kalkışlarının yer aldığı uçuş programı listesini elde ettiklerini belirten gazete, ‘CIA’nın yasa dışı gizli operasyonlarında üst düzey İngiliz yetkililerinin de suç ortağı olduğunu’ yazdı.
İngiltere Dışişleri Bakanı Jack Straw, AB adına geçtiğimiz çarşamba ABD Dışişleri Bakanı Condoleezza Rice’e mektup yazarak söz konusu iddialara açıklık getirmesini istediğini teyit etti. Aynı gün bir açıklama yapan Liberty adlı insan hakları örgütü, İngiltere havaalanlarının CIA tarafından kullanıldığının ispatlanması halinde harekete geçeceği tehdidinde bulundu.
Almanya’yı da kullanmışlar
Öte yandan, Alman yönetiminin elinde, CIA tarafından Alman hava sahasında işletilen en az 437 uçağın listesinin olduğu iddia edildi.
Alman Der Spiegel Dergisi, Alman hükümetinin elinde CIA tarafından Alman hava sahasında işletilen en az 437 uçağın bulunduğu bir listenin olduğunu yazdı. Derginin haberinde, “Bu uçaklar, CIA’nın terörist olduğuna inandıkları kişileri CIA’nın gizli yerlerine nakletmek için kullanılıyor olabilir” ifadeleri yer aldı. Haberin, ABD Dışişleri Bakanı Condoleezza Rice’ın Almanya’ya yapacağı ziyaret öncesinde yayınlanması dikkat çekti. Haberi doğrulayan Alman hükümet sözcüsü, böyle bir liste aldıklarını belirterek, “Hangi şirketin hangi uçağının ne kadar süre içinde Alman hava sahasını ve hava limanını kullandığını bilmek için yönetim böyle bir liste aldı” açıklamasını yaptı.
Der Spiegel’in haberinde, CIA uçaklarının en fazla Frankfurt, Berlin, Ramstein’de olmak üzere 2002 yılında 137 ve 2003 yılında ise 246 defa Alman hava sahası ve hava limanlarını kullandığı iddiası yer aldı.
Irak’ta kaybolan değerler
Aralık 5, 2005
Bunca insanın hayatının yanı sıra işgal, insanlık, özgürlük, adalet ve insan haklarına saygı gibi değerleri de yok ediyor. Asıl trajedi budur. Tüm bu kayıplara rağmen bu savaş, Washington ve Londra’ya ne kazandırıyor?
Süper devletin, sırf Irak’taki Amerikan işgaline yönelik medya direktiflerine isyan etmesi sebebiyle El Cezire Televizyonu’nun bürolarını bombalamak için plan yapması ne anlama geliyor? İlkesel açıdan George Bush gibi bir başkana, böyle bir eylemi düşünmesi ve planını yapması, çok değil aslında… Amerikan güçlerinin Afganistan’dan sonra Irak’a saldırması ve bölgeyi bütünüyle Mesih’in ikinci dönüşüne hazırlık yapacak Armagedon savaşı sahasına girdirmek için Suriye’yi tehdit etmesi ihtimalini akıllara getiriyor…
Skandalın ayrıntılarının ortaya çıkması yeni bir skandal olacağı için Tony Blair hükümeti müdahalede bulundu ve İngiliz gazetelerinin bu konuyu ele almasını veya daha fazla sırrı açığa çıkarmalarını yasakladı. Genel özgürlükleri savunmasıyla şereflenmiş kredisiyle övünen İngiliz medyası baş eğmek zorunda kaldı, ağızlar kilitlendi, kalemler kırıldı ve gazeteler parçalandı. Bu olayın Zimbabve’de değil de İngiltere’de yaşanması ve üstelik Mogabi başkanından değil de başbakan Tony Bilair’in kararıyla gelmesi, gerçekten çok acı.
Irak’a saldırı ve işgalin etkisi hâlâ devam ediyor. Bu etki Irak’ta yüz binden fazla kurbanın verilmesinde, terörün Tora Bora’dan Dicle ve Fırat kıyılarına ithal edilmesinde ve iki binden fazla Amerikan, İngiliz ve diğer koalisyon ülkesi askerinin ölümünde kendini göstermiyor sadece. Bu aynı zamanda ABD ve İngiltere’deki özgürlük, adalet, doğruluk ve insan haklarına saygıyı esas alan sistemin çatırdamasında kendini apaçık ortaya koyuyor.
4.12.2005 / MUHAMMED EL SEMMAK - MÜSTAKBEL-LÜBNAN / ZAMAN
Bilinçsiz internet tehlike arz ediyor
Aralık 3, 2005
Bilinçsiz kullanma ve tüketim kültürü açısından eğitimsizlikten kaynaklanan nedenlerle ülkemizde internet gibi bazı teknolojik gelişmelerden fayda yerine, daha çok zarar gördüğümüze vurgu yapılan raporda, Türkiye’de internetin hem çocuk gelişimi hem de okul başarısı açısından, olumsuz etkilerine daha çok rastlanıldığı belirtildi.
İnternet kafeler mantar gibi
Her mahalle köşesinde açılmaya başlanan internet kafelerin gençliği teknolojiyle tanıştırmak ve eğitmekten çok, kötü alışkanlıklar kazandırdığını ve yozlaştırdığını belirten rapor sonuçlarına göre, bilgisayar ve internet olan evlerde ise, ailelerin internette girilen siteleri önceden gözden geçirmemeleri, zararlı sitelere girişi engelleyen filtre programlarını kullanmamaları nedeniyle çocuklar internetten olumsuz yönde etkileniyor, denildi. İnternetin ve chat gibi iletişim araçlarının yanlış kullanılmasına bağlı olarak, gençliğin ciddi bir ahlaki ve kültürel erozyona uğradıklarının altını çizen uzmanlar, hazırlanan raporda şunları da kaydetti.
Aileler interneti tanımalı
Çağımızın bir gereği olması ve birçok ihtiyacımızı karşılaması yanında, ailelerin bu yeni teknolojiyi tam olarak tanımamaları veya gerekli itinayı göstermemeleri yüzünden çocuklarımız, internetten büyük zararlar görmektedir. Çocuklarımız bu sanal ortamda adeta zehirlenmektedir. İnternete ödevlerini yapmak bahanesiyle oturan öğrenci, ödevin yanında, internette sohbet etmekte veya internette çok fazla vakit geçirerek hem dersini ihmal etmekte, hem de internete bağımlı hale gelmektedir. İnternet kafelere sıkça giden veya evde internette çok zaman geçiren öğrencilerin okul başarısında ve sosyal hayatında olumsuz etkilenmeler meydana gelmektedir. Hatta bazı öğrenciler psikologdan yardım alması gerekecek düzeyde bağımlı hale gelebilmektedir.
Harekete geçmek gerekir
Konuyla ilgili olarak Milli Eğitim Bakanlığının, basının ve tüm sivil toplum örgütlerinin harekete geçmesi ve çocuklarımızı bekleyen bu teknolojik tehlike ile ilgili bilinçlendirici çalışma ve etkinlikler yapılmasının kaçınılmaz olduğunu belirten Bağımsız Eğitimciler Sendikası Genel Başkanı Gürkan Avcı, ailelere şu önerilerde bulundu, “Çocuğunuza rehberlik yapabilmeniz ve onu sağlıklı bir şekilde yönlendirebilmeniz için, interneti ve bilgisayar kullanmayı öğrenin. Bilgisayarda ve internette çocuğunuzla birlikte vakit geçirin ve onunla oyunlar oynayın.
Çocuklarınızın ziyaret edebileceği siteler bulun ve birlikte siteleri ziyaret edin. Kısacası ona örnek olmaya çalışın. İnternette başıboş gezinerek, çocuklarınıza kötü örnek olmayın. Çocuklarınıza, internette tanımadığı insanlara kendi veya yakınları hakkında kişisel bilgiler vermemesi gerektiğini tembihleyin. Eğitici ve öğretici sohbet odaları dışında ki odaları ziyaret etmesine izin vermeyin. İnternette çocuğunuzun girdiği siteleri önceden gözden geçirin. Zararlı sitelere girişi engelleyen filtre programlarını kullanın.”